Garai batean, ez dira hainbeste urte, konpainiarik ez zutenentzako aukera bezala ikusten zena, gaur egun errutinatik deskonektatzeko eta norbere buruarekin hausnartzeko hautu gisa ulertzen da. Hala esan zidan bat-batean nire bikotekideak: "Bizikletaz noa Tarifara, bakarrik!". Esan eta egin… Etapaz etapako bidaia prestatu, bizikletari forjak jarri, eta etxetik irten zen, badira hamar egun. Han dihardu, helmugari adi, mapa puntatik puntara zeharkatzeko asmoz. Askatasuna, malgutasuna, autoezagutza… omen dira abantailak; baina eragozpenak ere badira: planifikazio zehatza, ezustekoei bakarrik aurre egitea, muturreko bakardadea… Oraindik helburua bete gabe, etapa gutxiren faltan, badirudi balorazioa ezin hobea dela. Hala baieztatzen digu egunero, telefonoz deitzen digunean. Esan behar dut, ohi baino sarriago! Edozein modutan, ziur nago bueltan satisfazioa erabatekoa izango dela, eta une txarrak ahaztuta, anekdota asko geratuko zaizkiola kontatzeko eta gogoratzeko.