Ezin zara larrialdietara joan larria ez bada. Ezin zara larrialdietara joan ondo datorkizulako, edo zure eskubidea dela pentsatzen duzulako; barkatu, baina ez.
"Eta zer da larria?", galdetuko diozu zeure buruari. Grabea den zerbait, anbulatorioetan tratatu ezin daitekeen zerbait eta itxaron ezin dezakeen premiazko gaitz serioa.
Hilabete gutxiko sehaskako haurra izanez gero, hor salbuespena egingo nuke nik. Ezjakintasuna erabatekoa da, umeak ezin du hitz egin eta oso zaila da guraso batek jakitea sukar hori larria den edo ez.
Baina jendea larrialdietara joaten da katarro arrunt batekin, edo sukar apur bat duelako, edo goizean botaka egin duelako. Ondorioa? Larrialdiak bete egiten dira eta benetan premia behar duen gaixo bat eragotzi dezakegu.
Denok dakigu zer den premiazkoa eta zer ez; erabil ditzagun larrialdiak behar direnean soilik. Edukazio kontua da; gizarte garatu batek enpatia behar du.