Kuadrillatxoa batu eta han aritu ginen naturaren inguruan botatakoak entzuten, irensten eta hausnartzen. Basoek gure inguruan zein bilakaera izan duten azaldu ziguten: berezkoa, alde batetik; eta gizakion eraginezkoa, bestetik. Hausnarketari ekinda, bi ideia ekarriko ditut.
Bat: naturaren eta gizakion arteko lotura orekatzeko premia. Basoa mantentzeko ekimenik ez badugu, galdu egingo dugu eta egur gabe geratuko gara.
Bi: ekosistemaren oreka hori nola lortu. Eta pago motzen eta txaraken adibidea jarri ziguten; euskaldunek, inausketa ordenatuen bidez, egurra lortu eta zuhaitzak galdu gabe nola jardun zuten, urteetan.
Euskararekin ere gauza bera egin beharra dugu: arnasguneak mantendu, indartu eta berreraiki. Une honetan txara ederra daukagu: gazte eta ume gehienak euskaradunak dira, baina asko eta asko enbor ahulak dira. Animalien edo suteen erasoak jasoz gero, kostata egingo dute aurrera; hortaz, babesak jarri behar ditugu euskaraz eroso bizitzeko eta gozatzeko.
Gizakiok natura gara, eta, jakina, euskaldunok Euskara gara.