Isiltasuna ez da neutrala: bullying arrazista eta irakasleen erantzukizuna

Erabiltzailearen aurpegia Ndank Ndank elkartea 2026ko martxoaren 1a

Eskola ez da burbuila bat. Bertan ere botere-harremanak eta aurreiritziak islatzen dira, eta arrazakeria da horien adibide garbienetako bat. Gaur egun bullying-az asko hitz egiten den arren, askotan ez dugu asmatzen jazarpen mota bakoitza ondo definitzen: ez da gauza bera gatazka puntual bat edo arrazan oinarritutako indarkeria sistematikoa.

Bullying arrazistak ikaslearen identitatea kolpatzen du. Horrelakoetan, irakasleen jarrera pasiboak —edo gertatutakoari garrantzia kentzeak— zauria sakondu besterik ez du egiten. Arrazakeriari bere izenez deitzea ez da drastikoa izatea; justizia kontua da.

Arrazakeria, “txantxa” gisa mozorrotuta

Ezagunak zaizkigu esaldi hauek: “Umeen kontuak dira”, “Ez dute asmo txarrez egin” edota “Txantxa bat besterik ez da”. Baina arrazakeriak askotan umorea, jakin-mina edo ezjakintasuna erabiltzen ditu mozorro gisa. Azentuari barre egitea, azalaren kolorea seinalatzea, ilea baimenik gabe ukitzea edo estereotipoak errepikatzea ez dira pasadizo hutsak. Mikroerasoak dira, eta metatuz joaten direnean, indarkeria gordina bihurtzen dira.

Garrantzia kentzen zaionean, mezu argi bat bidaltzen zaio biktimari: zure mina ez da garrantzitsua. Eta, aldi berean, erasotzaileari bidea libre uzten zaio, ondorioik izango ez duela ziurtatuz.

Pasibotasuna posizio politiko bat da

Irakasleek, edukiez gain, balioak ere transmititzen dituzte. Arrazakeriaren aurrean ez ikusiarena egitea ez da neutrala izatea. Botere-harreman desoreka baten aurrean, isiltasunak beti egiten du indartsuenaren alde.

Askotan, prestakuntza faltagatik edo gatazkari ihes egiteagatik gertatzen da hori. Baina errealitatea gordina da: jarrera pasiboak arrazakeria normalizatzen du, eta normalizazio horrek sufrimendua onargarri bihurtzen du.

Zergatik da hain kaltegarria garrantzia kentzea?

Bullying arrazista jasaten duen gazteak bi borroka ditu: kanpoko jazarpena eta barne-zalantza (“Agian gehiegi ari naiz erreakzionatzen?”). Helduek gertatutakoa gutxiesten dutenean, biktimaren errealitatea ukatzen dute. Horrek bakardadea, erru-sentimendua eta norberarenganako mesfidantza sortzen ditu.

Arrazakeria egiturazkoa denez, bizipen hauek ez dira isolatuak. Eskolak babesgune izan beharko luke, ez bigarren zauriaren lekua.

Jarrera aktiboa hartzearen beharra

  • Izendatu: "Bullying arrazista" dela esan behar da. Ez da "gaizki-ulertu bat", arrazakeria da.
  • Formazioa: Irakasleek tresnak behar dituzte mikroerasoak identifikatzeko eta gatazkak ikuspegi antirrazista batetik kudeatzeko.
  • Protokoloak: Salaketak serioski hartu behar dira, jarraipen hurbila eginez.
  • Hezkuntza eraldatzailea: Aniztasuna curriculumean txertatu behar da, erreferente positiboak eskaini eta ikuspegi kritikoa garatu behar dira.

 

Arrazakeriaren aurrean ez dago erdibiderik. Bullying arrazistak komunitate osoari egiten dio kalte. Eskola inklusibo eta justu bat nahi badugu, ezin dugu pasibotasunean babestu.

Arrazakeriari izena jarri behar diogu eta aurre egin.

ALBISTEAK ESKUKO TELEFONOAN

Debagoieneko albiste nabarmenenak eta azken ordukoak Whatsapp edo Telegram bidez jaso gura dituzu? Harpidetu zaitez doan!

WHATSAPP: Bidali ALTA 688 69 00 07 telefono zenbakira –Whatsapp bidez–.

TELEGRAM: Batu zaitez @GoienaAlbisteak kanalera.

ASTEBURUETAKO BULETINA

Zure posta elektronikoan asteburuko albiste nabarmenekin osatutako mezua jasoko duzu. Harpidetu zaitez debalde hemen.


Harpidetza aukera guztiak