Denok baloratzen ditugu beren printzipioen arabera jarduten duten eta haizearen arabera iritziz aldatzen ez duten pertsonak. Gutxieneko koherentziarik gabe, zaila da konfiantza eraikitzea.
Hala ere, honek erabateko koherentziarekiko obsesio batera eraman gaitzake. Iritzi argiak eta erantzun sendoak espero eta nahiago ditugu, baina pertsonak etiketak baino askoz konplexuagoak gara. Esperientziak metatu ahala, errealitatea ikuspegi ezberdinetatik interpretatzen ikasten dugu. Hor, ñabardurak agertzen dira, eta, hauekin batera, kontraesanak. Agian, arazoa ez da kontraesanak izatea, mundua inoiz kontraesanik ez izateko bezain sinplea dela pentsatzea baizik. Errealitatea oso gutxitan egokitzen da azalpen bakar batera, eta, ia beti, konplexuagoa eta sailkatzeko zailagoa da.
Horregatik, agian, kontraesanez apur bat gutxiago mesfidatu beharko genuke eta ziurtasun absolutuez apur bat gehiago. Lehenengoak pentsatzearen ondorio izan daitezkeelako eta bigarrenak, berriz, kritikoki pentsatzeari utzi diogun seinale.