Sistema honen barruan behin eta berriz sortzen den aukera politikoa da: krisia sakontzen denean, beldurra hedatzen denean; hor dugu ate-joka berriz. Horregatik, ez da nahikoa hari aurre egitea. Errotik desagerrarazi behar da, berriz agertzeko aukerarik izan ez dezan. Faxismoa ez da ideia abstraktu bat: etxegabeen kontrako erasoetan agertzen da, emakumeen aurkako biolentzia ukatzean, migranteen aurkako ehizetan, pobreak eta arrazializatuak jomugan jartzean, gerra eta eraso inperialistak normaltzat aurkeztean. Horren aurrean, ez dugu heroirik edo salbatzailerik behar. Borroka kolektiboa eta antolakuntza behar ditugu. Baina hori ez da nahikoa. Faxismoa errotik desagerrarazi nahi badugu, alternatiba politiko sinesgarri bat eraiki behar dugu: kapitalismoari aurre egingo dion proiektu askatzaile bat, bere biolentzia eta zapalkuntza gaindituko dituena. Ez dago itxaroteko tarterik. Orain ekin beharra daukagu.
Bihar, urtarrilaren 31n, Bilbon egon behar dugu faxismoari aurre egiteko. Faxistek ikus dezatela aurrean izango gaituztela. Kalea ez da zuena izango.