Moduak, oraingoz, bortitzenak ez badira ere, Venezuela –eta Groenlandia?– jomugan dago. Palestinak iaz bizi izan zuen beste inperialismo baten fase ankerrena. Mobilizazio ugari izan ziren, beharrezkoak. Ukrainaz ez da berba askorik egiten; gatazka luzatzen denean gertatzen da.
Hala ere, gurera etorrita, batzuetan pentsatzen dut mobilizazio horiek gure arazoaren sublimaziotik eta autojustifikaziotik ere badutela.
Bi inperioren kolonia den herria gara, baina ez zait iruditzen gure askatasunaren alde borrokatzen garenik: beren burua abertzaletzat aurkezten duten alderdi politikoek autonomiaren bidea hautatu dute, eta inperio horien gobernuak eutsi eta egonkortzen dihardute.
Hori da ukrainarrei eta palestinarrei proposatu behar diegun konponbidea? Autonomia, kolaborazionismoa eta integrazioa?
Bada, bi eskaera 2026ari: denontzat ona izan dadila eta gure herriari askatasunaren bidea erakutsi diezaiola.