Eskerrak konfinamenduari

Erabiltzailearen aurpegia

Eskerrak eman behar dizkiot konfinamenduari. Bai. Eskerrak, geratu egin nauelako. Etxera ekarri nauelako. Barrura begiratzen lagundu didalako. Presaka bizi nintzen. Zurrunbilo batean. Beti topera. Eta egun batetik bestera, stop. Nora hoia hi? Hemen geldi!

Lehenengo egunetan, erresistentzia. Itsasoa bertan, eta ezin ikustera joan? Txakurrak kalean eta gu ez? Hau gustu txarreko broma bat da. Errebeldia! Lehenengo egunetan, beldurra. Ezinegona. Barre, negar ez egiteagatik. Honek pelikula kutre bat dirudi. Drama surrealista bat. Baina gero, kanpora begiratzeari utzi nion. Albiste katastrofistak irakurtzeari, ulertu nahi izateari. Epaitzeari, borroka egiteari utzi nion. Zorionez, ingurukoak osasuntsu daude. Alferrik pre-okupatuko naiz gerta daitekeenaz: ez dago nire esku.

Momentua bizitzen hasi nintzen: arreta niregan jartzen. Gauza txikietan. Orain eta hemen. Eta bakea sentitzen dut. Bizkar gainetik pisu astun bat kendu banu bezala. Konturatu naiz ez dudala ezer asko behar, pozik egoteko. Kanpoan bilatzen ari nintzena barruan neukan.

ALBISTEAK MUGIKORREAN

Debagoieneko albiste nabarmenenak eta azken ordukoak Whatsapp edo Telegram bidez jaso gura dituzu? Harpidetu zaitez doan!

WHATSAPP: Bidali ALTA 688 69 00 07 telefono zenbakira –Whatsapp bidez–.

TELEGRAM: Batu zaitez @GoienaAlbisteak kanalera.