Paralelismoak

Erabiltzailearen aurpegia

Elizara sartzeko zapatak aldatzea. Ohikoa izaten zen lehen. Baserritarrak oinez joaten ziren herrira. Mendi bideetatik. Eta ezin ba elizara abarketa lokaztuekin sartu. Jaztetxea izaten zuten batzuek: arropaz aldatzeko tokia. Eta gainerakoek ere aurkitzen zuten zapatak eta abarketak uzteko txokoren bat: lagun batzuen behebarrua, paretaren bateko zulo ezkutua...

Orain, kotxean joaten gara denok. Inor gutxik erabiltzen ditu abarketak. Hori bai, aurrekoan eliza atarian zapatak aldatzen ikusi nituen hiru neska. Ez zuten baserritar itxurarik. Soineko dotore distiratsuak zeramatzaten, eskotedunak. Ile apaindegiko orrazkera. Eta takoidun zapatak ari ziren kentzen, elizara joateko jarritakoak. Ezkontza bateko gonbidatuak ziren, zapata erosoagoak jartzen. Non zituzten zapatak, baina? Laster ase nuen jakin-mina: haien bikotekideek zeramatzaten zapatak, telazko poltsa karratuetan, besotik zintzilik! Sasoi bateko kantarekin akordatu nintzen: Alpargatak urratuta, zapatarik ez; Erniyon gelditu nitzan oineko minez. Hauxe da nekia, horrela ibiltzia… xestua ere galdu zaigu, kapoiz betia! Hauxe da nekea, horrela ibiltzea…

ALBISTEAK MUGIKORREAN

Debagoieneko albiste nabarmenenak eta azken ordukoak Whatsapp edo Telegram bidez jaso gura dituzu? Harpidetu zaitez doan!

WHATSAPP: Bidali ALTA 688 69 00 07 telefono zenbakira –Whatsapp bidez–.

TELEGRAM: Batu zaitez @GoienaAlbisteak kanalera.