Prezioak? Ikaragarriak, jakina. Dirudienez, behiak masaje terapeutikoak jasotzen ditu, musika klasikoa entzuten du eta ogia Himalaiako gailurretako legamiarekin egiten da, ia erlijio mailara igotzen den artisautza-prozesu baten bidez.
Eta noski, influencer-ak: gastronomiako guru moderno horiek argazki bat igotzen duten bakoitzean, jendeak fede itsuz sinesten du hanburgesa batek bere existentzia hobetuko duela; are, norbere nortasuna birdefinitu egingo duela.
Jatetxeek, pozarren, prezioak puzten dituzte, eta guk, pozarren, irentsi egiten dugu, bai hanburgesa, bai gezurra, baita marketinaren aparra ere.
Azkenean, boom horrek gauza bakarra erakusten du: modak eta markek gure zentzu kritikoa baino indar handiagoa dutela. Baina tira, jarrai dezagun ogi‑haragi‑ogi santutasunari otoitz egiten, badaezpada infernura joan ez gaitezen.