Ahoskatzea zaila zitzaion helbide bat zuen idatzita orri batean: Oñati.
Arratsalde lainotsu batean iritsi zen, autobusean. Asmatutako toki batera iritsi zela iruditu zitzaion; autobusen freno hotsek, motorrek zein futbolaz hitz egiten zuten biztanleek sortzen zuten zarata nagusi zen toki batetik zetorren bera, eta hemengo soinua bestelakoa zela ikusi zuen berehala: erreka, kanpaiak, kale estuetako oihartzuna…
Adineko emakume bat izan zen hitz egin zion lehena, plazan: "Kaixo". Eta "hola, bai, nik ere bai", erantzun zion Facundok, gazteleraz. Barre txikia atera zitzaion emakumeari.
Denborarekin Facundo aldatzen hasi zen, lainoak estaltzean paisaiak aldatzen diren bezala. Euskaraz ikasi zituen hitz batzuk, kalean jendea ezagutzen hasi zen eta ondoko mendietara joaten. "Noiz zatoz?" amaren galdera telefonoz hots egin zionean. "Oraindik ez, ama. Uste dut zerbait aurkitu dudala hemen".