Raul gidoi berri bat idazten ari den zinema-gidoilari eta zuzendaria da. Raulen bizitza nolakoa den ikusteko aukera dugu, eta, horrekin batera, idazten ari den istorioa ikus
dezakegu. Gidoia idazteko, bere bizitzan parte izan diren pertsonaiak eta haiei gertatutako egoera dramatikoak erabiltzen ditu. Hori bai, aldaketa batzuk eginez eta kontatu nahi duenari egokituz. Hala eta guztiz, horrek tirabirak sortuko ditu zuzendari-gidoilariaren eta bere kolaboratzaile gertukoen artean. Almodovarrek
bi istorioak garatzen ditu, Raul idazten ari den istorioa bere bizitzarekin zerikusi handia duela erakusteko. Hori argi geratzen da Monikak, filmaren eszena onenean, Rauli argi eta garbi berba egiten dionean.
Almodovar arriskatu egiten da elkar elikatu beharko luketen bi istorio erabiltzean.
Proposamena interesgarria izan zitekeen, baina, tamalez, zuzendariak ez du lortzen sinesgarritasunik eta indarrik ematea, ez batari ezta besteari ere. Pertsonaiak ez dira
gertuko egiten; batzuetan, ematen du euren artean lehian daudela, nork gehiago sufritzen duen erabakitzeko, eta hori nekagarria egiten da. Azken emaitza esperotakoa baino eskasagoa da.