Hori normala litzateke, erosoena, baina adierazten dizkiozu zure ideiak beste iritzi bat duen jendeari, lasaitasunez? Ados nago Onintza Enbeitarekin iritzitzat hartzen diren batzuk ez direla iritziak, zapalkuntzak baizik, eta, beraz, ez direla onartu behar esaten duenean. Hala ere, ez genuke saiatu behar zapalkuntza batzuk existitu daitezkeenik ere bururatzen ez zaienei dibulgazioa egiten? Noski, ez dugu eskuin muturreko inor kontzientziatuko, baina bai, agian, enpatia gaitasuna daukan jendea. Esaterako, eta beti bezala euskarara bueltatuta adibide bezala, nahiz eta indar gehienak gure komunitateetan eta gainerako hizkuntza gutxituekin saretuz elkarlanean aritzean jarri, zergatik ez diegu elebakarrei edota hizkuntza hegemonikoetan elebidun-eleanitzak direnei hitz egiten?
Izan ere, irakurle, ez al zaizu iruditzen zapalkuntza konkretu bat bizi ez duten batzuk kontzientzia genitzakeela eta aliatu bihurtu, adibidez, gainerako zapalkuntzekin paralelismoa eginda?