Eskoriatzarrek esan dutenez jakina zen partidua zaila izango zela, baina hala eta guztiz ere garaipenerako borrokatzeko gogoarekin joan ziren, eta are gehiago donostiarren aurka etxeko partidua hiru puntugatik galdu ostean, lasai asko irabazi zitekeen partidu batean.
Hotz hasi zuten partidua Rasorenek, baina poliki poliki sartzen joan ziren, eta lehen laurdena puntu bat beherea amaitu zuten. Bigarren laurdenak gora behera asko izan zituen, eta eskoriatzako nesken kontzentrazio eta tentsio falta igarri zen, baina hala eta guztiz ere markagailuko aldea murriztea lortu zen, atsedenaldira 7 puntu behetik iritsi ziren eskoriatzarrak. Baino islada baino ez zen izan, hirugarren laurdena hasi bezain pronto etxeko taldeak ofizio gehiago erakutsi zuen, batez ere defentsa oso ona eginez eta erasoan saskiratzeak lortuz; horren aurrean gure neskek ez zuten ezer egiterik izan. Azken laurdena ere antzekoa izan zen. Azkenean 75-46an amaitu zen partidua.
Kezkagarria defentsa laneko intentsitate falta eta erasoko jokoan erakutsitako konfiantza falta. Gauzak aldatu behar dira orain arte ahal dutela eta gai direla erakutsi dutelako; horretarako lanean jarraitzea baino ez dago eta taldeak konfiantza berreskuratzea. Ea posible den datorren astean etxean Tolosaren aurkako partiduan norabide txar hori aldatzea.