Esne beltza
Cristina Medina eta Joan Estrader dira antzezlaneko protagonistak. Umorea da istorioaren ardatza; umore sinplea. Deabruak herria hartu duela azaltzeko, behi bat esne beltza ematen hasiko da. Hori da istorioaren abiapuntua, eta gainerakoa umorea eta txorakeriak dira, bata bestearen atzetik.
"Pez en raya inoiz ikusi ez duenak bost minutu behar ditu konturatzeko ze umore mota den. Tontakeria hutsak direla konturatzen direnean, asko gozatzen dute", azaldu du Cristina Medina aktoreak. Medinaren ustez, hori gertatu zen egubakoitzean Espaloian. Ikusleei kosta egin zitzaien girotzea; baina, behin girotutakoan, "ederto" pasa zutela azaldu du. "Lasai hasten da jendea eta antzezlana aurrera joan ahala animatzen dira. Egia da baita, guk egiten dugun antzerki mota ez dela oso ohikoa; hortaz, hasieran puntua harrapatzea zaila izaten da. 'Baina, zer gertatzen zaie, txoratuta daude?' pentsatzen dute ikusleek, eta gero konturatzen dira, baietz, txoratuta gaudela. Hortaz, barre egiten dute", azaldu du Medinak.
Elgetan, hiru bider
Pez en raya taldea hiru bider izan da Elgetan. Medinak aitortu du Elgetakoak "poltsikoratzeko" lan asko egin behar dela. Hala ere, Espaloian egon diren hiruretan arrakasta lortu dute.
Pésame mucho antzezlana 2002an estreinatu zuten. Aurten, 13. urteurrena ospatzen dabiltza antzerki taldean eta arrazoi hori tarteko, berriro dabiltza eskaintzen antzezlana. 400 emanaldi baino gehiago egin dituzte dagoeneko; Euskal Herrian gain, Espainian, Italian eta Ingalaterran ere izan dira Pez en raya taldekoak Pésame mucho lanarekin.