Erakusketa Txina eta Xingiang-en iazko apiril eta maiatzean ateratako 22 argazkik osatzen dute. Egilearen esanetan, herrialdeak duen pluraltasun "etniko, kultural, ekonomiko eta geografikoaren isla da" argazki bilduma hori.
Iker Iglesiasek dioenez, "kontraste izugarriak" ikusi zituen Txinako zonalde batetik bestera. Honakoa dio: " Xinjiang bera adibidez, Txinako probintzia izan arren, Ekialde Hurbilarekin lotura handia daukan lurraldea da. Kashgar oasi-hiria bera, Asiako erdialdeko karabana guneko toki estrategikoa, Karakorum-en bitartez Islamabadekin oso konektatuta dago. Eta hori nabari da ohitura, aurpegi zein janzkeretan. Batek ez daki Txinan, Pakistanen, Mongolian edo Turkian dagoen".
Horien beste aldean, Pekin edo Shanghai topatu zituen. Eta Txinarik "klasikoena" aurkitzeko, Pingyaora ere jo zuen Iglesiasek, eta bere bidaiako "Txinarik natural eta erromantikoena" Guilin edo Yangshuon ateratako argazkietan dago.
Txinak "argazkilaritza ulertzeko modua aldatu" ziola onartzen du Iglesiasek. Hona, bere hitzak: "Argazkirik pertsonalenetan atmosferen bila dihardut orain, argian eta kolorean oinarritutako ikuspegi berri bat. Atmosferak emozioetara iristeko errepide bihurtu dira, eta horrek nabari daitekeen norabidea eman dio neure estiloari".
Zinema-argazkilaritza
Txinako erakusketarekin jarraituko du Iglesiasek 2013ko abuztura arte. Proiektu berriak ere baditu: urte hasieran zinemarako argazki zuzendaritzan murgilduko da Valentziako zine zuzendari batekin.