Atera zituzten ondorioen artean daude, zerbitzu eskasak, asistentziaren kalitatea bermatzen ez duten langileen gutxieneko ratioak, gehiegizko itxaron-zerrendak, lan baldintza prekarioak, ordaindu gabeko zaintzak, emakumeen kontura, erakundeen koordinazio falta eta zaindutako pertsonen, senideen eta inplikatutako sektoreen parte-hartze eza.
Horren aurrean, erakundeen arteko konpromisoa eskatu zuten, zaintza zerbitzuen talka-norabidea aldatzeko. Horretarako beharrezkotzat hartu dituzte, besteak beste, mendekotasuna baloratzeko sistema hobetzea, pribatizazioa kendu eta pribatizatutako zerbitzuak publiko izatea edo zaintzako langileei lan-baldintza duinak bermatzea.