Nola gogoratzen dituzu hasierako urteak zure lanean?
Errotalde jauregian, gaur egun udal liburutegia dagoen lekuan, kultura etxea zegoen 90eko hamarkada hasieran, eta kultura etxeko atezain lanetan hasi nintzen. Urteen poderioz eta Kultura Sailean izan ziren aldaketen ostean, Kultura Zerbitzuko laguntzaile izatera pasatu nintzen.
Kultura oso arlo zabala da. Denetarik egin behar izan duzu, ezta?
Halaxe da, denetarik egin behar izan dut. Asko ikasi dut bidean. Lanpostua bera oso definituta ez zegoenez, sortu izan diren beharrei erantzuten saiatu naiz.
Azken urteetan Aroztegi aretoan ikusi izan zaitugu, besteak beste. Zein izan da zure lana han?
Aroztegi aretoa izan da nire hainbat eginbeharren artean bat. Hasieran, erakusketa areto bat besterik ez zen, urtean dozena bat erakusketa hartzen zituena. Artistekin lan egiten zen, baina dedikazio handirik barik; nire ekarpena izan zen artistei denboraz deitu, eurekin elkartu eta haien beharrak betetzen saiatu. Esan daiteke zerbitzu oso pertsonalizatua eskaini dudala, eta, egia esan, horixe izan da azken urteetan nire lanen artean gustukoena. Erakusketa baino bi hilabete lehenago deitu, behar bereziren bat baduten galdetu, erakusketa haiekin batera muntatu eta desmuntatu... Pribilegio handia izan da artistekin harreman zuzena izatea, erakusketa baten ziklo osoan zehar haien bidelagun izatea.
"Lanpostua ez zen oso definituta egon hasierako urteetan, eta denetarik egin behar izan dut"
Denetariko artistekin egoteko aukera izan duzu.
Bai. Bitxia izan da, esaterako, fakultatetik irten berri diren artista gazteekin lan egitean jaso dudan esker ona; Aroztegitik pasatu diren artista guztiei eman izan diet tratu bera, eta gazteek, akaso, tratu eskasagoa jasotzera ohituta zeudelako, izugarri eskertu izan didate nire laguntza. Egia esan, artista gazteen esker ona jasotzeak asko bete nau.
Badago bereziki gogoratzen duzun erakusketaren bat?
Bai. Lazpiur anaien motor zaharrekin jarritakoa, 2023ko maiatzaren 5ean ireki zena. 30 motor sartu genituen Aroztegin, lan handia eskatu zuen. Lazpiur anaiak apur bat ezagutzen nituen aldez aurretik, baina ez nekien horren gertukoak eta interesgarriak zirenik; ikasgai pertsonal ederra izan zen.
Zure lana faltan igartzen duzu erretiroa hartu zenuenetik?
Lana bera ez, baina bai, adibidez, artistekin izaten nuen harreman zuzen hori. Hori esanda, aitortu behar dizut eguenean [atzo] udaletxeko atariko Olentzero eta Mari Domingi muntatzen laguntzera joango naizela, azken urteetan ni arduratu izan naizelako; muntaketa oso pertsonala izanda, nire erara egin izan dut.
Baduzu asmo bereziren bat bizitzako fase berri honetarako?
Ez daukat asmo berezirik. Mendia eta dantza maite ditut, eta zaletasun horiez gozatzen jarraituko dut. Bikotekidea ere erretiratzeko dago, eta ziur hartuko dugula erabakiren bat; ez dago presarik, ikusiko da.
Beart-en partetik omenaldia jaso izana poztekoa da, ezta?
Oso. Nire partetik jaso duten tratu onagatik omendu ninduten, eta hori bada zerbait. Gainera, lekukoa hartu didan Iker [Muruamendiaraz] ere etorri zen Beart-ekoek antolatutako bazkarira. Borondatea badu; orain, haren lan egiteko moduarekin utz dezala dagokion arrastoa.