Nortzuk osatzen duzue Aspanogi elkartea?
Minbizia izan edo duten haurren gurasoek osatzen dugu. Herrialde bakoitzean elkarte bat dago, gu Gipuzkoako elkartekoak gara.
Nola jasotzen da horrelako notizia bat?
Kolpe oso handia da hasteko eta behin ez duzulako espero, eta sortzen den larritasuna oso handia da. Zer gertatuko da?, Nola joango da?... Galdera asko sortzen zaizkizu eta aldi berean batere ze blokeatuta gelditzen zara. Egoera oso gogorra da.
Familiaren bizimodua guztiz aldatuko da, ezta?
Noski. Umearen erritmora bizi behar duzu, eta gainera bere ondoan egon nahi duzu 24 ordutan. Ez zaude beste ezertarako. Zorionez gaur egun legeak aldatu egin dira, eta baja hartu daiteke. Sasoi batean inspektoreek segidan deitzen zuten. Laster esaten zuten "gaixoa ez zara zu, gaixoa zure semea da". Ez zuten ulertzen, itxura denez, ume bat ezin dela bakarrik utzi.
Eta tratamendua hasten denean?
Umearen egoerara moldatu behar duzu zure bizimodua. Tratamendua jaso ondoren nekatuta badaude edo botaka badaude gaizki sentitzen dira, eta euren erritmora ibili behar duzu. Baina umeak ume dira eta bentaja hori dute. Ez diote buruari asko eragiten, eta gaixo badaude ere ondo sentitzen direnean jolasteko gogoa dute. Euren bizimodu normala eramaten dute.
Ze laguntza eskaintzen du Aspanogi elkarteak?
Ospitalean ordu asko bota behar izaten dira, askotan hilabeteak eta egunero bazkaria eramaten diogu haurraren arduradunari. Askok ez dute bazkaltzeko tarterik ere hartzen-eta. Psikologoak ere baditugu, ordenagailuak... Aurten lokal txiki utzi digute Donostia ospitalean. Gure txokoa da. Ondo dator beti.
Aholku bat egoera gogor horretan egon daitezkeen gurasoendako?
Lehenengo eta behin ospitaleko medikuengan konfiantza osoa izateko oso mediku onak ditugu-eta. Gero, eskainitako edozein laguntza onartzeko. Eta Aspanogira jotzeko. Ez badira etortzen gu azalduko gara.